
Արմինֆո. Քանի դեռ ընդդիմությունը լռություն է պահպանում, ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը կարող է ինքն օգտվել պլան "Բ"-ից և ստանալ սահմանադրական մեծամասնություն՝ ձայների 2/3-ով: Նման կարծիք է հայտնել քաղաքագետ Բենիամին Մաթևոսյանը՝ հունիսի 7-ի հերթական խորհրդարանական ընտրություններից հետո ընդդիմության գործողությունների բացակայության և Փաշինյանի վերջին հայտարարությունների ֆոնին։
Փորձագետը հիշեցրել է, որ Հայաստանի վարչապետը դեռ նախընտրական շրջանում սկսել էր սպառնալ երեք հիմնական ընդդիմադիր ուժերի առաջնորդներին։ Սակայն, ինչպես նկատել է Մաթևոսյանը, ընտրական գործընթացներից հետո խորհրդարանում առաջին հարցուպատասխանի ժամանակ Փաշինյանն առաջին անգամ սկսեց սպառնալ դե ֆակտո Հայաստանի բոլոր այն քաղաքացիներին, ովքեր քվեարկել են ընդդիմադիր ուժերի օգտին:
"Ասում են՝ եթե դու չես զբաղվում քաղաքականությամբ, ապա այն զբաղվում է քեզանով, իսկ Հայաստանում կարելի է ասել հետևյալը․ եթե դու չունես պլան "Բ", ուրեմն ուրիշներն այդ պլան "Բ"-ն քո դեմ են իրականացնում։ Ընդդիմությունն, ըստ էության, չհասավ իր նպատակին՝ ընտրությունների միջոցով իշխանափոխության։ Բացի այդ, հունիսի 7-ի՝ լույս 8-ի գիշերը նա բաց թողեց հեղափոխություն սկսելու հնարավորությունը ։ Թե որն էր պատճառը ՝ ցույց կտա ապագան", - նշել է Մաթևոսյանը՝ Facebook - ի էջում հրապարակված տեսանյութում։
Սակայն, ինչպես նշել է քաղաքագետը, հենց քաղաքացիների ակտիվ մասնակցության շնորհիվ է, որ "Քաղաքացիական պայմանագիր" կուսակցությունը չստացավ սահմանադրական մեծամասնություն, այսինքն՝ մանդատ չստացավ իրականացնելու այն պարտավորությունները, որոնք պարտադրված էին դրսից՝ Ամենայն հայոց Գարեգին Բ կաթողիկոսի հեռացում և ՀՀ սահմանադրության փոփոխություն։ "Մինչդեռ, հենց Փաշինյանն իր իշխանության գալը կապում արտաքին աջակցության հետ։ Դա նշանակում է, որ, եթե Հայաստանի վարչապետը չկարողանա կարճ ժամանակում լուծել այդ խնդիրը և ստանալ սահմանադրական մեծամասնություն, ապա նա այլևս պետք չի լինի", - կարծում է քաղաքագետը։
Այս իրավիճակում, ըստ փորձագետի, պլան "Բ"-ից արդեն կարող է օգտվել ինքը՝ Փաշինյանը։ Օրինակ, ինչպես պարզաբանել է Մաթևոսյանը, նա կարող է նոր ձևավորվող խորհրդարանում գտնել նրանց, ովքեր իր համար կապահովեն այդ մեծամասնությունը։ "Եթե "Ուժեղ Հայաստան" և "Հայաստան"դաշինքները հրաժարվեն մանդատներից, "Քաղաքացիական պայմանագիր" կուսակցությունը կարող է դիմել Սահմանադրական դատարան և փորձել մանդատները բաշխել այն խմբակցությունների միջև, որոնք աջակցում են Փաշինյանին", - պարզաբանել է փորձագետը (ՀՀ սահմանադրությունը նման մեխանիզմ չի նախատեսում - խմբ.):
Բացի այդ, Մաթևոսյանի կարծիքով, Հայաստանի վարչապետը կարող է որոշ ժամանակ անց հրաժարական տալ և արտահերթ ընտրություններ անցկացնել ։ "Ընդդիմությունը պետք է պատրաստ լինի նաև իրադարձությունների նման զարգացման։ Նույնիսկ, այդ դեպքում անհրաժեշտ է ունենալ պլան "Բ": Քանի որ իշխանություններն այստեղ էլ կփորձեն ձերբակալել հիմնական ընդդիմադիր ներկայացուցիչներին, սահմանափակել նրանց ֆինանսական հնարավորությունները և՝ ոչ միայն", - եզրափակել է քաղաքագետը։
Հիշեցնենք, որ 2026 թվականի հունիսի 7-ին Հայաստանում տեղի ունեցան հերթական խորհրդարանական ընտրությունները ։ Հունիսի 14-ին ԿԸՀ նախագահ Վահագն Հովակիմյանը ներկայացրեց խորհրդարանական ընտրությունների քվեարկության վերջնական արդյունքները, որոնց համաձայն, Հայաստանի խորհրդարան են անցնում "Քաղաքացիական պայմանագիր" կուսակցությունը ՝ ընտրողների ձայների 49,7456% - ով, Սամվել Կարապետյանի "Ուժեղ Հայաստան" դաշինքը ՝ 23,2710% - ով ,և երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի "Հայաստանը" ՝ 9,9231% - ով: Գագիկ Ծառուկյանի "Բարգավաճ Հայաստան" կուսակցությունը ձայների վերահաշվարկի արդյունքում չկարողացավ հաղթահարել խորհրդարանի 4 տոկոսի անցողիկ շեմը ՝ ստանալով ընդամենը 3,9893 տոկոս:
Ծառուկյանի կուսակցությունը չկարողացավ հաղթահարել շեմը այն բանից հետո, երբ ԿԸՀ-ն չեղյալ հայտարարեց երեք ընտրատեղամասերի քվեարկության արդյունքները, որտեղ Ծառուկյանի կուսակցությունը ստացել էր ավելի քան 200 ձայն: Այսպիսով, ըստ Հովակիմյանի, մանդատները բաշխվել են հետևյալ կերպ․ Փաշինյանի կուսակցությունը ՝ 64 մանդատ և խորհրդարանում 3/5 սահմանադրական մեծամասնություն։ Կարպետյանի դաշինքը՝ 29 մանդատ, և Քոչարյանի դաշինքը ՝ 12 մանդատ։ Այսպիսով, "Քաղաքացիական պայմանագիր" կուսակցությունն ունի 3/5 մեծամասնություն, որը թույլ է տալիս ընդունել սահմանադրական օրենքներ և նշանակել պաշտոններում, սակայն կուսակցությունը չունի ձայների 2/3 մեծամասնություն, որն անհրաժեշտ է ՀՀ սահմանադրությունում ուղղակի փոփոխություններ կատարելու համար: