
Արմինֆո. 2025 թվականին արցախցիների գույքային իրավունքների պաշտպանության հարցերի վերաբերյալ 657 դիմում է ներկայացվել Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարան (ՄԻԵԴ)։ Այդ մասին սեպտեմբերի 23-ին "Արցախցիների սոցիալ-տնտեսական, իրավական խնդիրներն ու դրանց լուծումները" խորագրով լսումների ժամանակ հաղորդել է միջազգային իրավունքի մասնագետ, փաստաբան Արա Ղազարյանը:
Նրա խոսքով ՝ "Արա Ղազարյան" իրավաբանական գրասենյակն ամեն օր ընդունում է 5-6 արցախցի ընտանիքի, որոնք Google Maps-ի միջոցով ցույց են տալիս իրենց տների գտնվելու վայրը, կոորդինատները: "Չէ որ այսօր մենք բախվում ենք մի իրավիճակի, որ մեկ տարի առաջ նրանց տունը կարող էր այնտեղ լինել, իսկ մեկ տարի անց այն այլևս այնտեղ չէ։ Այս տվյալները հավաքագրում ենք որպես ապացույց և ուղարկում ՄԻԵԴ։ Անցյալ տարի 657 դիմում է ներկայացվել հենց արցախցիների գույքային իրավունքների պաշտպանության հարցերով։ Այս տարի արդեն 5 գրասենյակների ջանքերով մենք ամեն օր ընդունում ենք 5-6 արցախցի ընտանիք ։ Մենք տեսնում ենք մարդկանց տրամադրությունը, նրանք պատրաստ են տեր կանգնել իրենց իրավունքներին", - նշել է Ղազարյանը։
Այդ ձգտումը, ըստ նրա, պայմանավորված է նրանով, որ այդ հարցը, այն է ՝ իրավական մեխանիզմը ներառված չէ Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև խաղաղության պայմանագրի ծրագրում ։ "Քանի դեռ խաղաղության պայմանագիրը չի առաջարկում այդ խնդրի լուծման որևէ իրավական մեխանիզմ, ապա մեզ համար բաց են միջազգային տրիբունալները", - նշել է փաստաբանը:
Անդրադառնալով դիմումներին ՝ նա հստակեցրել է, որ ՄԻԵԴ-ում շատ են գնահատում, եթե այն ձեռքով գրված է լինում տուժողների կողմից։ Այս հայտարարությունների շրջանակներում, ըստ Ղազարյանի, արձանագրվում են նաև սոցիալ-տնտեսական բազմաթիվ խնդիրներ, որոնց այս իրավիճակում բախվում են արցախցիները: Ընդհանուր առմամբ, Ղազարյանը վստահ է, որ արցախցիները մի օր իրենց ունեցվածքի դիմաց փոխհատուցում կստանան: "Թող նույնիսկ դա տեղի ունենա 10 տարի հետո։ Քանի որ նման դեպքերի բազմաթիվ օրինակներ կան միջազգային պրակտիկայում։ Այս պահին գրանցված է 950 արցախցի, բայց քիչ ռեսուրսներ կան, որ բոլորին արագ ընդունենք ու բոլոր դիմումները ֆիքսենք։ Բայց այդ գործընթացը չի դադարեցվի", - վստահեցրել է Ղազարյանը։
Ընդ որում, նա հստակեցրել է, որ այստեղ իրենք բախվում են այն խնդրին, որ շատ արցախցիների մոտ բացակայում են անշարժ գույքի կադաստրային փաստաթղթերը: Այս հարցում, ըստ նրա, գործողություններ պետք է ձեռնարկվեին Հայաստանի կառավարության կողմից ։ "Օրինակ, նրանք կարող էին Ադրբեջանից պահանջել պահպանել հայերի ունեցվածքը։ Չէ որ այդ պայմանն ամրագրված է միջազգային դատարանի որոշմամբ, որը դեռ չի վերացվել", - հիշեցրել է միջազգային իրավունքի մասնագետը։
Նա այն կապել է նաև վերադարձի իրավունքի հետ, հիշեցնելով, որ այն իր մեջ ներառում է հարյուրավոր բաղադրիչներ, այդ թվում ՝ գույքի, դպրոցների, եկեղեցիների, մշակութային ժառանգության պահպանման իրավունք։ "Սրանք բոլորն իրավական կատեգորիաներն են, որոնք մտնում են հայրենիք հասկացության մեջ և ունեն իրավական սահմանում։ Ընդհանուր առմամբ, այստեղ գործում է ինչպես մարդու իրավունքների միջազգային իրավունքը, այնպես էլ հումանիտար իրավունքը: Մարդասիրական իրավունքն այս առումով ասում է, որ եթե մարդը լքել է իր տունը ռազմական բախման հետևանքով, ապա նա ունի վերադարձի իրավունք, որը պետք է ապահովվի արժանապատիվ ձևով, անվտանգության ապահովմամբ և այդ իրավունքի իրացման համար համապատասխան համակարգերի ստեղծմամբ", - եզրափակել է Ղազարյանը:
Հիշեցնենք, որ 2023 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Ադրբեջանը "հակաահաբեկչական գործողության" պատրվակով հերթական ագրեսիան ձեռնարկեց Արցախի նկատմամբ ։ Դրան նախորդել էր հանրապետության գրեթե 10-ամսյա շրջափակումը։ 2020 թվականի աշնանը սկսված թշնամական ագրեսիայից հետո, որը 2023 թվականի սեպտեմբերին ավարտվեց Արցախի ամբողջական էթնիկ զտմամբ, ավելի քան 150 հազար արցախցիներ զրկվեցին հայրենիքից և դարձան փախստական։ Հավելենք, որ Արցախի մշակութային ժառանգության ոչնչացմանը զուգահեռ Ադրբեջանի իշխանությունները շարունակում են ոչնչացնել նաև արցախցիների ունեցվածքը Ստեփանակերտում և Արցախի շրջաններում: Ամբողջ գյուղերը ջնջվում են երկրի երեսից։