
Արմինֆո. ՄԱԿ-ի Կենսաբանական բազմազանության մասին կոնվենցիայի կողմերի 17-րդ համաժողովում (COP-17) Հայաստանի նախագահությունը երկրին հնարավորություն կտա դառնալ գենդերային հավասարության հարցերով կանանց գլոբալ ցանցի մաս: Այդ մասին սեպտեմբերի 29-ին հայտարարել է ՀՀ ԱԳՆ մարդու իրավունքների հարցերով միջազգային համագործակցության բաժնի պետ Զոյա Ստեփանյանը՝ "Ազգային երկխոսություն գենդերային հավասարության, կենսաբազմազանության եւ COP 17-ի մասին" քննարկման ժամանակ։
Նրա խոսքով, COP-17-ում Հայաստանի նախագահությունը եզակի հնարավորություն է ընձեռում երկրի համար ինտեգրվելու կանանց իրավունքների պաշտպանության և գենդերային հավասարության հարցերով զբաղվող միջազգային ցանցերին, ինչպես նաև հստակ ուրվագծելու իր դերն ու առաջնահերթությունները գլոբալ օրակարգում: "COP-17-ի նախագահությունը և այդ գագաթնաժողովի անցկացումը Հայաստանի բազմակողմ դիվանագիտության կարևորագույն առաջնահերթություններից են, որոնք կոչված են միջազգային հանրությանը ցույց տալու երկրի ներդրումը կայուն զարգացման օրակարգում: Հայաստանը հանդես կգա որպես չեզոք միջնորդ, որի գլխավոր նպատակն է ապահովել ներառական միջավայր և կողմերի միջև կոնսենսուսի հասնել գործուն նպատակների ամրագրման համար", - նշել Է դիվանագետը։
Ստեփանյանն ընդգծել է, որ Հայաստանի կառավարությունը, Հանրապետության ԱԳՆ-ն իրենց միջազգային դիրքորոշումներում շարունակում են հավատարիմ մնալ մարդու իրավունքների վրա հիմնված սկզբունքային դիրքորոշմանը: "Լինելով փոքր երկիր և գործելով տարածաշրջանային և գլոբալ բարդ միջավայրում ՝ մենք կանանց իրավունքների պաշտպանության հարցերում մշտապես որդեգրել ենք իրավապաշտպան մոտեցումներ և սկզբունքային դիրքորոշում: Դա արտացոլվել է մեր քվեարկություններում, մեր հայտարարություններում ։ Նույն վճռականությամբ մենք գործելու ենք նաև COP-17-ի նախագահության շրջանակներում, որտեղ կանանց և աղջիկների իրավունքները, ինչպես նաև գենդերային հավասարությունը հատվում են բնապահպանական գրեթե բոլոր խնդիրների հետ: Եվ վստահ եմ, որ COP-17-ում Հայաստանի նախագահությունը հնարավորություն կտա երկրին դառնալ գենդերային հավասարության հարցերով կանանց գլոբալ ցանցի մի մասը եւ այդ ցանցի շրջանակներում որոշել երկրի դերը, ինչպես նաեւ հասկանալ, թե կոնկրետ ինչ գործողություններ է անհրաժեշտ ձեռնարկել", - նշել է Հայաստանի ԱԳՆ ներկայացուցիչը:
Էկոակտիվիստ Վարդուհի Բարսեղյանն, իր հերթին, խոսել է ոլորտում իրենց առջև ծառացած խնդիրների մասին: Նրա խոսքով ՝ գլխավոր խոչընդոտը շրջակա միջավայրի պաշտպանության հարցերում հանրային անբավարար մասնակցությունն է։ Նման խնդիրներից մեկը, որին բախվում են իրենք ՝ որպես էկոակտիվիստներ, նրա խոսքով, առնչվում է հանքարդյունաբերության գործունեությանը։ Որպես օրինակ նա պատմել է իր Գինեվետ գյուղում տիրող իրավիճակի մասին, որտեղ ներկայումս քննարկվում է ցեմենտի գործարանի կառուցումը: "Հասարակության մասնակցությունը նման հարցերում մնում է խիստ պասիվ. կանայք և երիտասարդները վախենում են բարձրաձայնել այդ թեմաները և բաց խոսել դրանց մասին: Քանի որ մենք գիտենք, որ երբ կինն իրեն թույլ է տալիս ավելի համարձակ խոսել, թիրախ է դառնում", - պարզաբանել է Բարսեղյանը։
Մասնավորապես, նրա խոսքով, շրջակա միջավայրի պահպանության հարցերով զբաղվող կին ակտիվիստները Հայաստանում բախվում են SLAPP տեսակի դատական հայցերի (դատական հայցեր, որոնք ուղղված են հանրային քննադատությունը վախեցնելուն կամ ճնշելուն - խմբ.):
Խոսելով երիտասարդների մասին՝ նա պատմել է, որ նրանք չունեն վստահություն, որ իրենց մասնակցությունը որոշումների կայացման գործընթացներին կարող է հանգեցնել իրական արդյունքի։ Նա առանձին կանգ է առել հասարակական լսումների անցկացմանն առնչվող խնդիրների վրա։ Նրա ասելով՝ այդ մեխանիզմն ունի մի շարք թերություններ, այդ թվում ՝ օրենսդրական ։ "Տնտեսական գործունեության սուբյեկտները հաճախ ձգտում են, նախևառաջ, ստանալ համայնքի ներկայացուցիչների համաձայնությունը՝ այս կամ այն նախագծի իրականացման համար։ Ընդ որում, հնարավոր բացասական հետևանքների մասին, որպես կանոն, նրանք չեն խոսում՝ շեշտը դնելով միայն ենթադրվող առավելությունների վրա․ աշխատատեղերի ստեղծում, սոցիալական ծրագրերի իրականացում և այլն։ Արդյունքում՝ ընկերություններին հաջողվում է ստանալ անհրաժեշտ համաձայնությունը։ Ավագանու ինստիտուտն այս առումով բավականաչափ արդյունավետ չի աշխատում։ Նրա անդամների մեծ մասը տղամարդիկ են, և այդ առնչությամբ կանանց ձայները նման հարցերում ճնշման տակ են հայտնվում", - ընդգծել է Բարսեղյանը։