«Իրական Հայաստանի» հայեցակարգի տարածումը չի նշանակում հրաժարվել մեր պատմությունից կամ հայկական սփյուռքի հետ կապերից

Արմինֆո. «Մենք պետք է կարողանանք համատեղել Հայաստանի ներուժը միջազգային փորձի և սփյուռքի կապերի հետ», - ասաց ՀՀ Ազգային ժողովի նախագահ Ռուբեն Ռուբինյանը Երրորդ աշխարհի հայկական գագաթնաժողովի բացման արարողության ժամանակ։

Ողջունելով միջոցառման մասնակիցներին՝ խոսնակը նշեց, որ գագաթնաժողովին մասնակցում են 55 երկրներից սփյուռքի 800 ներկայացուցիչներ։ Նրանց թվում են հայկական համայնքների և կազմակերպությունների ներկայացուցիչներ, գիտնականներ, գործարարներ, մշակութային գործիչներ, մանկավարժներ և հասարակական գործիչներ։

«Ձեր ներկայությունը վկայում է Հայաստանի ապագայի և, ընդհանուր առմամբ, մեր ընդհանուր ապագայի շուրջ երկխոսության մեծ ներուժի մասին։ Նախորդ երկու գագաթնաժողովները դարձել են Հայաստանի և սփյուռքի միջև երկխոսության կարևոր հարթակ։ Այսօր մեր խնդիրը ոչ միայն առկա կապերի ամրապնդումն է, այլև համագործակցությանը նոր իմաստ հաղորդելը»։ Այսօր, Հայաստանի և սփյուռքի միջև հարաբերությունները քննարկելիս, մենք չենք կարող անտեսել «Իրական Հայաստանի» գաղափարախոսությունը կամ հասկացությունը։ Ի՞նչ է իրական Հայաստանը։ Դա մեր պետությունն է՝ իր միջազգայնորեն ճանաչված տարածքով, սահմաններով, քաղաքացիներով, պետական ինստիտուտներով, ժողովրդավարական համակարգով և զարգացման ձգտումով։ Այն մեր հայրենիքն է, որտեղ մենք ապրում ենք, աշխատում, ստեղծագործում, որոշումներ ենք կայացնում և պատասխանատվություն ենք կրում մեր և սերունդների ապագայի համար։ «Իրական Հայաստանի» հայեցակարգի տարածումը չի նշանակում հրաժարվել մեր պատմությունից, ազգային ինքնությունից, մշակույթից կամ հայկական սփյուռքի հետ կապերից։ «Ընդհակառակը, սա նշանակում է մեր հարուստ ժառանգությունը վերածել ամուր պետականության և ժամանակակից զարգացման հիմքի, ինչպես նաև պետությունը դարձնել բոլոր ազգային երազանքների և նպատակների կենտրոն», - նշել է խոսնակը, ինչպես մեջբերում է Ազգային ժողովի մամուլի ծառայությունը։

Մատնանշելով հայ ժողովրդի հազարամյա պատմությունը և համաշխարհային քաղաքակրթության մեջ ունեցած նշանակալի ներդրումը՝ Ռուբինյանը նշել է սփյուռքի գոյությունը, որը պահպանել է իր ինքնությունը տարբեր երկրներում և մեծ հաջողությունների է հասել գիտության, տեխնոլոգիայի, բիզնեսի, մշակույթի և հասարակական կյանքի ոլորտներում։

«Սա մեր հարստությունն է։ Սակայն մենք նաև կանգնած ենք այս հարստությունը ապագա և Հայաստան ուղղորդելու խնդրի առաջ։ Ես նկատի ունեմ և՛ քաղաքական, և՛ տնտեսական, և՛, այո՛, ֆիզիկական իմաստով։ Եվ ապագան կառուցվում է ուժեղ, անվտանգ, ժողովրդավարական և զարգացող պետության միջոցով։ Իսկական Հայաստանը պետք է լինի մի երկիր, որտեղ տիրում է խաղաղություն»։ Սա հակամարտության ժամանակավոր ավարտ չէ, այլ զարգացման հնարավորություն և նորմալ կյանքի հիմք, որտեղ օրենքի գերակայությունը, մարդու իրավունքները և ժողովրդավարական ինստիտուտները ամենօրյա իրականություն են։ Սփյուռքը նույնպես կարող է նպաստել նման Հայաստանի զարգացմանը։ Մենք չենք ցանկանում սահմանափակել Հայաստանի և Սփյուռքի միջև հարաբերությունները միայն հայրենասիրական զգացմունքներով, պատմական հիշողությամբ կամ բարեգործությամբ։ Սրանք կարևոր են, բայց մեր համագործակցությունը կարող է և պետք է լինի շատ ավելի համապարփակ։ Մենք ցանկանում ենք տեսնել Սփյուռքի հայ մասնագետների, գիտնականների, ձեռնարկատերերի և երիտասարդների ներդրումը Հայաստանի տնտեսության, գիտության, կրթության, սպորտի, առողջապահության, տեխնոլոգիաների և մշակույթի զարգացման գործում։ Եվ եթե այս ներդրումը տեղի ունենա հայրենադարձության տեսքով, մենք՝ հայաստանցի հայերը, չափազանց երջանիկ կլինենք, ինչպես ցանկացած եղբայր և քույր երջանիկ է, երբ վերամիավորվում է։ Մեզ անհրաժեշտ են ոչ միայն ներդրումներ, այլև գիտելիքներ, փորձ, նորարարություն, մասնագիտական կապեր և համատեղ նախագծեր։ Հայաստանը պետք է դառնա միջազգային համագործակցության և նոր հնարավորությունների հարթակ։

Այս գագաթնաժողովի օրակարգի թեմաները՝ ժողովրդավարությունից և տարածաշրջանային խաղաղությունից մինչև տնտեսագիտություն, կրթություն, առողջապահություն, արհեստական բանականություն և շրջակա միջավայրի պաշտպանություն, արտացոլում են հենց այս ձգտումը։ Վերջերս այստեղ անցկացված COP17 համաժողովը ևս մեկ անգամ ցույց տվեց, որ մեր երկիրը ունակ է հյուրընկալել համաշխարհային մակարդակի միջոցառումներ և ներդրում ունենալ համաշխարհային օրակարգում։ Մենք պետք է կարողանանք համատեղել Հայաստանի ներուժը սփյուռքի միջազգային փորձի և կապերի հետ։ Միևնույն ժամանակ, մենք պետք է հասկանանք, որ սփյուռքը միասնական և միատարր կառույց չէ։ Այն ունի տարբեր պատմություններ, միջավայրեր, առաջնահերթություններ և մոտեցումներ։ Մեր խնդիրն է լսել միմյանց, հարգել տարբերությունները և գտնել համագործակցության ընդհանուր հիմքեր։ Հայաստանի և սփյուռքի միջև հարաբերությունները պետք է հիմնված լինեն փոխադարձ հարգանքի, վստահության և իրական գործողությունների վրա։ Ես կարծում եմ, որ այս գագաթնաժողովը չպետք է սահմանափակվի լավ քննարկումներով և գեղեցիկ ձևակերպումներով։ Այն պետք է դառնա կոնկրետ գաղափարների, նախաձեռնությունների և համագործակցության նոր ծրագրերի մեկնարկային կետ։ Մեր նպատակն է, որ այս օրերին ձևավորված կապերն ու համաձայնությունները շարունակվեն գագաթնաժողովից հետո», - եզրափակեց Հայաստանի օրենսդիր մարմնի ղեկավարը։