ՌՀՄ. Ցյուրիխում Փաշինյանի հնչեցրած հայտարարությունները հակասում են ՀՀ սահմանադրությանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքին և Շվեյցարիայի օրենքներին

Արմինֆո. Ցյուրիխում Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի հնչեցրած հայտարարությունները հակասում են ՀՀ սահմանադրությանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքին և Շվեյցարիայի օրենքներին, խեղաթյուրում են պատմական փաստերը և ցուցադրում իշխանությունների չարամիտ քաղաքականությունը սփյուռքի և հայ ժողովրդի պատմության նկատմամբ։ Այդ մասին ասվում է Ռուսաստանի հայերի միության (ՌՀՄ) հայտարարությունում՝ Շվեյցարիայի հայ համայնքի ներկայացուցիչների հետ հանդիպման ժամանակ Հայաստանի վարչապետի հայտարարությունների առնչությամբ։

«Հայաստանի վարչապետը, որը պարտավոր է իր երկրի օրենքներին համապատասխան հետամուտ լինել Օսմանյան կայսրությունում Հայոց ցեղասպանության համապարփակ ճանաչմանը, կասկածի տակ է դրել աշխարհի տասնյակ երկրների և միջազգային կազմակերպությունների կողմից պատմականորեն ապացուցված և դատապարտված Հայոց ցեղասպանության փաստը ՝ կոչ անելով կրկին ուսումնասիրել այդ հարցը և հասկանալ, թե ինչու Հայոց ցեղասպանության հարցը 1939 թվականին չի եղել օրակարգում, իսկ 1950 թվականին հայտնվել է»։

Փաշինյանը թուրքական պատումներն առաջ մղելու հարթակ է ընտրել Շվեյցարիան ՝ դրանով իսկ ցուցադրելով իր արհամարհական վերաբերմունքը մի պետության հանդեպ, որտեղ Հայոց ցեղասպանության, ինչպես նաև Հոլոքոստի ժխտումը քրեորեն հետապնդելի հանցագործություն է", - հայտարարել են ՌՀՄ-ում ։ "Ակնհայտ է, որ նույնիսկ իշխանության գալուց հետո հեղափոխական շանտաժի միջոցով բարձրագույն կրթության դիպլոմ ստացած Փաշինյանը, ինչպես ցանկացած հայ դպրոցական, քաջատեղյակ է, թե ինչ է տեղի ունեցել ավելի քան մեկ դար առաջ Օսմանյան Թուրքիայում ։ Եվ հիմա նա նետում է այդ դիսկուրսը ՝ նպատակ ունենալով հանրությանը ներքաշել պարտադրված ամոթալի բանավեճի մեջ, որը հանգեցնում է մեր արժեքների ու ձեռքբերումների արժեզրկմանը, Հայ առաքելական եկեղեցու կողմից սրբադասված Հայոց ցեղասպանության մեկուկես միլիոն զոհերի հիշատակի պղծմանը", - հավելել են ՌՀՄ-ում։

Այս առումով Ռուսաստանի հայերի միությունում ուշադրություն են հրավիրել այն  հանգամանքին, որ Փաշինյանի հայտարարությունների գնահատականը տրված է Հայաստանի սահմանադրությունում և Քրեական օրենսգրքում, աշխարհի տասնյակ երկրների, այդ թվում ՝ Ռուսաստանի և այլ մեծ տերությունների օրենքներում և հայտարարություններում, որոնք դատապարտել են Հայոց ցեղասպանությունը, Հայաստանի նախաձեռնությամբ ընդունված Միավորված ազգերի կազմակերպության բանաձևում, ըստ որի ՝ ամեն տարի դեկտեմբերի 9-ը նշվում է որպես "Ցեղասպանության հանցագործության զոհերի հիշատակի օր", Մեծ Բրիտանիայի, Ֆրանսիայի և Ռուսաստանի կառավարությունների 1915թ. Մաաայիսի 2-ի համաատեղ հայտարարությունում, ինչպես նաեւ Կոստանդնուպոլսի հատուկ ռազմական տրիբունալի որոշման մեջ, որը 1919 - 1920թթ. դատավճիռ է կայացրել երիտթուրքերի պարագլուխների նկատմամբ՝ հայերի կոտորածի և տեղահանության կազմակերպման համար, ինչպես նաեւ շատ այլ փաստերում, վկայություններում և հայտարարություններում, որոնք մինչ օրս կասկածի տակ են դրվել միայն Թուրքիայի իշխանությունների՝ Ցեղասպանության կազմակերպիչների իրավահաջորդների կողմից։

"Ռուսաստանի հայերի միությունն առաջիկայում հատուկ հայտարարություն կհրապարակի հիշյալ հանդիպման ժամանակ Փաշինյանի կողմից սփյուռքի հասցեին արված այլ վիրավորական արտահայտությունների առնչությամբ", - ասվում է հայտարարության մեջ:

Նշենք, որ Հայաստանի վարչապետը Շվեյցարիայի հայ համայնքի ներկայացուցիչների հետ հանդիպման ժամանակ կասկածի տակ էր դրել Հայոց ցեղասպանության փաստը: "Մենք պետք է հասկանանք, թե ինչ է տեղի ունեցել և ինչու է դա տեղի ունեցել ։ Եվ ինչպես ընդունեցինք, ում միջոցով ընդունեցինք. ինչպես եղավ, որ 1939 թվին չկար Հայոց ցեղասպանության օրակարգ, իսկ 1950 թվին այն հայտնվեց: Թե ինչպես է դա տեղի ունեցել, մենք պետք է հասկանանք, թե չպետք է հասկանանք", - նշել է Հայաստանի վարչապետը։ Անկախ փորձագետները հակված են կարծելու, որ նա, հավանաբար, կամ տեղյակ չէ, որ «ցեղասպանություն» եզրույթը շրջանառության մեջ է դրվել ցեղասպանագետ Ռաֆայել Լեմկինի կողմից՝ միայն 1944 թվականին, կամ էլ նա նպատակասլաց կերպով փորձում է ստեղծել պատում այն մասին, որ "այդ հարցն արհեստականորեն բարձրացվել է Խորհրդային Միության կողմից՝ Թուրքիայի նկատմամբ ճնշում գործադրելու համար"։

Հիշեցնենք, որ Օսմանյան կայսրությունում Հայոց ցեղասպանությունը 20-րդ դարի առաջին ցեղասպանությունն էր։ Հայերն ամեն տարի ապրիլի 24-ին հիշում են ողբերգության զոհերին ։ Թուրքիան ավանդաբար հերքում է ավելի քան 1,5 միլիոն հայերի զանգվածային բնաջնջման մեղադրանքները։ Հայ ժողովրդի ցեղասպանության փաստը ճանաչվել է բազմաթիվ պետությունների և մի շարք հեղինակավոր միջազգային կազմակերպությունների կողմից: 1965 թվականին ցեղասպանությունը ճանաչած առաջին երկիրը Ուրուգվայն էր։ Այնուհետև այդ փաստը ճանաչել են Կիպրոսը, Ռուսաստանը, Հունաստանը, Կանադան, Լիբանանը, Բելգիան, Ֆրանսիան, Պարագվայը, Արգենտինան, Շվեդիան, Բոլիվիան, Մեծ Բրիտանիան, Հոլանդիան, Սլովակիան, Գերմանիան, Լիտվան, Վենեսուելան, Լեհաստանը, Չիլին, Շվեյցարիան, Բրազիլիան, Լյուքսեմբուրգը, Ավստրիան, Վատիկանը, Չեխիան, Դանիան, Պորտուգալիան, ինչպես նաև Լիբիայի ժամանակավոր կառավարությունը, ԱՄՆ-ը, Սիրիան, Եվրախորհրդարանը, Եկեղեցիների համաշխարհային խորհուրդը: