Խաղաղության խորհրդի ստեղծումը շատ վտանգավոր ապագա է նախանշում

Արմինֆո. Թրամփը Խաղաղության խորհուրդն անվանում է «համարձակ նոր մոտեցում գլոբալ հակամարտությունների լուծմանը»։ Ինչպես Reuters-ին ասել է մի անանուն դիվանագետ. «Դա «Թրամփի Միավորված Ազգերի Կազմակերպությունն» է, որը անտեսում է ՄԱԿ-ի կանոնադրության հիմքերը»։

Իրոք, Խաղաղության խորհրդի կանոնադրությունը չի հիշատակում մարդու իրավունքները կամ Ղազային, ինչը պարզաբանում է խորհրդի մեխանիզմները ապագա հակամարտությունների վրա կիրառելու մտադրությունը։ Այս մասին ասվում է Ռիչմոնդի համալսարանի քաղաքագիտության դոցենտ Դանա Էլ Քուրդի «Foreign Policy» ամսագրում հրապարակված հոդվածում։

Այն, մասնավորապես, նշում է, որ իր անվանը հակառակ, Խաղաղության խորհուրդը նախատեսված չէ հակամարտությունները լուծելու համար։ Ավելի շուտ, այն ավտորիտար հակամարտությունների կառավարման մի ձև է, որը ճնշում է պատերազմը ռեպրեսիվ մեթոդներով։ Հակամարտությունների կառավարման այս մեթոդը նշանակում է անտեսել հակամարտության արմատական ​​պատճառները, անտեսել հաշտեցումը կամ փոխհատուցումները և անտեսել հակամարտության մեջ սկզբնապես ներգրավված ժողովուրդների գործունեությունը։ Որպես ավտորիտար հակամարտությունների կառավարման գործիք՝ Խաղաղության խորհուրդը, հավանաբար, հավատարիմ է երեք հիմնական սկզբունքների՝ ուժը ճիշտ է, էթնիկ զտումները հակամարտությունների լուծման համար համապատասխան գործիք են, իսկ պատերազմը՝ անշարժ գույքի զարգացման հնարավորություն։

Ընդհանուր առմամբ, Խաղաղության խորհրդի հայեցակարգը համապատասխանում է Թրամփի աշխարհի մասին պատկերացումներին, որոնք արտահայտված են նրա կողմից անվանված «Դոնրոյի դոկտրինում»։ Դա մի աշխարհ է, որտեղ հզոր երկրները կարող են անել այն, ինչ ուզում են իրենց ազդեցության ոլորտում գտնվող ավելի թույլ պետությունների հետ։ ԱՄՆ-ի միջամտությունը Վենեսուելայում միայն մեկ օրինակ է։ Այս կերպ հասկացված՝ Խաղաղության խորհուրդը տեսլականի տրամաբանական գագաթնակետն է, որը նպատակ ունի ոչ թե պաշտպանել մարդու իրավունքները կամ միջազգային իրավունքը, այլև լիովին խաթարել միջազգային համակարգը։

Իրոք, Խաղաղության խորհուրդը հրաժարվում է միջազգային իրավունքի և լիբերալ միջազգային կարգի ցանկացած ձևացումից, որը մի ժամանակ պաշտպանում էին Միացյալ Նահանգները և նրա դաշնակիցները։ Արաբ լիբերալները, որոնք պաշտպանում էին ժողովրդավարությունը, նշում էին, որ Միացյալ Նահանգները գոնե հռետորաբանորեն հավատարիմ է ժողովրդավարությանը, միջազգային իրավունքին և մարդու իրավունքներին՝ հույս ունենալով, որ իրականության և հռետորաբանության միջև եղած տարածությունը կարող է շահագործվել։ Բայց հիմա շահագործելու ոչինչ չկա։ Ավտորիտար հակամարտությունների կառավարումը Միացյալ Նահանգների և այլ հզոր պետությունների ոճն է, ուստի տարածքային ագրեսիան ոչ միայն ընդունելի է, այլև այն, թե ինչպես պետք է աշխատի աշխարհը։

Եվ չնայած հեշտ է կատակել, որ այս նոր իրավիճակը էականորեն չի տարբերվում նախկին Միացյալ Նահանգներից, հաշվի առնելով ԱՄՆ-ի աջակցությունը բռնությանն ու ցեղասպանությանը նույնիսկ Բայդենի վարչակազմի օրոք, Խաղաղության խորհրդի ստեղծումը շատ վտանգավոր ապագա է նախանշում: Այս խորհուրդը կհետաձգի հակամարտության իմաստալից և կայուն կարգավորումը և անխուսափելի կդարձնի զանգվածային բռնությունը: Գազայի ժողովուրդը կվճարի առաջինը, բայց ոչ վերջինը: