Գրող Վիգեն Բայրամյան. Պետք է ապրել այս կյանքում պատասխանների բացակայության գեղեցկությամբ

Արմինֆո.Պետք չէ ապրել պատասխանների որոնման մեջ, այլ՝ ապրել մեր կյանքում պատասխանների բացակայության գեղեցկությամբ: Նոյեմբերի 21-ին Երևանում իր գրքի շնորհանդեսի ժամանակ գրող Վիգեն Բայրամյանն ընդամենը մեկ նախադասությամբ այդպես է բացատրել իր հեղինակած "Միշելի համոզմունքները" նոր վեպի էությունը։

"Կյանքը հաճախ մարդուն տանում է հարցերի տրամաբանական պատասխաններ գտնելու փորձերի, բայց, եթե նայենք, միայն իսկապես խենթ մարդիկ են փոխում այս աշխարհը", - պարզաբանել է Բայրամյանը:

Միևնույն ժամանակ, ինչպես պատմել է ինքը՝ գրողը, վեպը երկար ճանապարհ է անցել մինչև լույս տեսնելը ։ Վիգենը գիրքն սկսել է գրել հեռավոր 2015 թվականին, երբ չէր մտածում դրա հրատարակման մասին, և, ինչպես ինքը կիսվեց գրողը, նա չէր ցանկանում այն հանձնել քննադատներին:

Սակայն հենց այդ ժամանակ էլ Մեծն մաեստրո Շառլ Ազնավուրը Բայրամյանին ասել է խոսքեր, որոնք ազդել են նրա հետագա որոշման վրա. "Քննադատները գիտեն, թե ինչպես ինչ - որ բան գրել, բայց չեն կարող գրել", - հայտարարել է լեգենդար հայը:

Գրքի բովանդակության վրա, միևնույն ժամանակ, ազդել է նաև Վիգեն Բայրամյանի ծանր ճակատագիրը. նա ծնվել է Լիբանանում պատերազմի արձագանքների ներքո և մի միջավայրում, որտեղ անորոշությունը միանգամայն սովորական երևույթ էր: Հենց վաղ տարիքից հայրենիքում տեղի ունեցած ծանր իրադարձություններն են նպաստել գրականության հանդեպ նրա հետաքրքրությանը, որում նա գտել է իր խաղաղ հանգրվանը։ Եվ, չնայած Բոստոնում և Փարիզում Բայրամյանի ստացած իրավաբանական կրթությանը, գրականության հանդեպ հակումը մնացել  է անփոփոխ։

Իր նոր վեպում գրողը, կարծես, կարծես, պատմում է իր կյանքի և, նույնիսկ, պատերազմի երևույթի առջև կանգնած շատ մարդկանց կյանքի մասին. վեպի գլխավոր հերոսը՝ Միշելը, ծնվում է Լիբանանի հայկական ընտանիքում, որտեղ սկսվում է պատերազմ: Այսպիսով, գիրքը դառնում է որոշակի ուղու անձնավորում, որը Միշելն անցնում է պատրանքների և համոզմունքների միջև: "Միշելը գիտակցում է, որ պատրանքներն ու համոզմունքները ընդհանուր սկիզբ ունեն և ժամանակի ընթացքում հակասում են իրենց: Վեպի հերոսը բախվում է նաև այնպիսի հակասությունների, ինչպիսիք են լավն ու վատը, որոնք մի տեսակ պատրանքներ են մարդու կյանքում. այն, ինչը մեկի համար լավ է, մյուսի համար կարող է վատ լինել։ Այդ իսկ պատճառով պետք է ձերբազատվել տրամաբանական աշխարհից և մտնել սեփական աշխարհ.  լինել այնպիսին, ինչպիսին կաս ՝ միաժամանակ մնալով այս կյանքի աշակերտը", - նշել է գրողը,  հավելելով, որ հայ ժողովուրդը հիմա էլ ապրում է պատրանքների մեջ ՝ կառչելով իր անցյալից և չմտածելով իր ներկայի մասին ։

Այս գիրքը, որ Վիգեն Բայրամյանը գրել է շուրջ 9 տարի, այն լույս է տեսել 2024 թվականի ապրիլի 19-ին, նախ, ֆրանսերեն, ապա՝ անգլերեն, իսկ ավելի ուշ ՝ արևելահայերեն։ "Ինձ համար առանձնահատուկ ինչ-որ բան էր տեսնել գրքի հայերեն թարգմանությունը։ Ուստի՝ ցավում եմ, որ այսօր չկա մայրիկս, ով խելագարության աստիճանի սիրում էր այս լեզուն: Պետք է հիշել, որ արյունը ջուր չէ, և այն ամենը, ինչ մեզ բաժին է հասել մեր նախնիներից, մեզ թույլ է տվել այսօր հնարավորություն ունենալ այս վեպի մասին խոսել հայերեն, ինչը նշանակում է, որ մեր ժառանգությունն անմահ է", - կիսվել է Բայրամյանը։

Ընդ որում, նա ցավով նշել է, որ այսօր մեզ հետ չէ Շառլ Ազնավուրը, ում ավելի մեծ պատվով կփոխանցեր այս գիրքը:

Հատկանշական է, որ գրքի շնորհանդեսի ընթացքում հնչել է նաև Ազնավուրի "Պատերազմի երեխաները" երգը, ինչպես նաև ընթերցվել է փոքրիկ հատված հենց վեպից:

Նշենք, որ գրքի վաճառքից ստացվող ողջ հասույթը փոխանցվում է Արցախյան պատերազմի որբերի օգտին: